Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14035 K.2011/15609

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/06/2009 tarih ve 2005/788-2009/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/11/2011 gününde davacı avukatı İlker Cengiz ile davalılar Entarnasyonal Turz. Yat. A.Ş. avukatı Ersin Lokmanhekim ve davalı Silkar Golf Turz.Yat. ve İşlt.

A.Ş. avukatı ..... geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, paydaş oldukları dava dışı taşıma şirketinin tüm hisselerini 30.06.2004 tarihindeki kayıt ve değerler esas alınarak yapılan sözleşme ile müvekkiline devir ettiklerini, devir bedelinin ödenmesi sonrasında devrin gerçekleştiğini, sözleşmede davalıların 30.06.2004 tarihinden devir tarihine kadar dava dışı şirketin cari muameleleri dışında, müvekkilini bilgilendirmeksizin işlem yapmayacaklarını, alacaktan feragat etme v.b devre konu şirketin mallarını veya alacak haklarını azaltıcı veya ortadan kaldırıcı veya borç ve sorumluluklarını artırıcı,

özel usul ve yetkileri gerektiren işlemler yapmadıklarını veya yapmayacaklarını birlikte taahhüt ettiklerini, hal böyleyken 14.01.2005 tarihinde dava dışı firmaya kredi açıldığını, geriye dönük olarak üç ayrı proforma fatura düzenlenerek dava dışı hisseleri devre konu şirketin alacağının düşürüldüğünü, işlemlerin alacak tamamen ödendikten sonra şirketi zarara uğratmak kastıyla yapıldığını, işlemle ilgili olarak hiçbir aşamada müvekkilinin bilgilendirilmediğini, sözleşme hükümlerinin ihlal edildiğini ileri sürerek, 373.873.48 YTL’nin 317.792.46 TL’sinin davalı ... firması,

kalan kısmının ise, diğer davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tur. Yat. A.Ş vekili, işlemle ilgili davacı tarafa haber verildiğini, cari işlemler arasında bulunduğunu, aslında hata sonucu fazla fiyat uygulanarak tahakkuk ettirilen dava dışı firmadan yapılan fazla tahsilatın bu firmaya iadesinin söz konusu olduğunu, hibe kredi veya alacaktan feragatin bulunmadığını, davacının işlemle ilgili yönetimi ibra ettiğini, dava hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı firmanın hisselerinin tamamının devri konusunda taraflar arasında 14.12.2004 tarihli hisse devir sözleşmesi imzalandığı, hisse devirlerinin gerçekleştiği, davalıların sözleşmede belirlenen taahhütlere uymadıkları, herhangi bir kişiye kredi açılmayacağı ve 5.000 USD üzerindeki alacaklardan vazgeçilmeyeceği şartını ihlal ettikleri, davacı tarafından onay alınmadan toplam 231.672.75 Euro tutarındaki alacaktan vazgeçildiği, bu işlemin kabulü mümkün olmayan proforma fatura şeklinde düzenlenip hesaplara intikal ettirdiği,

davalıların hataen fazla fiyat uygulanarak fatura tahakkuk ettirilen Öger Tur firmasından yapılan fazla tahsilatın bu firmaya iade edildiği şeklindeki savunmalarının samimi olmadığı, böyle bir talebin öncelikle haksızlığa uğrayan firma tarafından gelmesinin gerektiği, davalıların sözleşmeyi ihlal ettikleri, ayıplı mal satımı hükümlerinin uygulanmayacağı, davalıların BK.nun 96.maddesi uyarınca zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, 373.873.48 TL alacak tutarından 317.792.46 TL’sinden davalı ... firmasından, kalan kısmının diğer davalıdan tahsiline,

dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz edilmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, anonim şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

3095 sayılı Kanun’un 2/1 maddesi uyarınca, taraflar arasında aksi kararlaştırılmadığı takdirde, bir miktar paranın ödenmesinde temerrüde düşen borçlu, geçmiş günler için aynı kanunun 1. maddesinde öngörülen orana göre temerrüt faizi ödemeye mecburdur. Tarafların tacir olması halinde temerrüt faizinin oranı 3095 sayılı Kanun’un 2. maddesine göre belirlenecektir.

Somut olayda davacı vekili alacağına dava tarihinden itibaren reeskont oranında temerrüt faizi uygulanmak suretiyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. 5335 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Kanun’da yasal faiz tanımlanmış, ilişkinin niteliğine göre talep edilebilecek temerrüt faiz oranları düzenlenmiştir. Ancak, anılan yasada reeskont faizi adı altında temerrüt faizi türü tayin edilmemiştir.

Ticari işlerde talepte bulunan, yasal faiz yerine kısa vadeli kredilere uygulanan avans faizi oranı üzerinden de temerrüt faizi talep etmek hakkına sahiptir. Dava konusu olayda taraflar tacir olduğu gibi aralarındaki sözleşme de TTK.nunda ticari iş olarak düzenlenmiş bulunan anonim şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacının avans faizi oranı üzerinden temerrüt faizi talep edebilmesi mümkünken yasal faizden yüksek, avans faizden düşük reeskont faizi oranı üzerinden talepte bulunmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sözleşmenin 8.5 maddesinde de dava konusu türden tazminat alacakları için, bankalar arası cari gecelik borçlanma faizinin 1,3 katı oranında bir gecikme faizi uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Başka bir anlatımla, akdi temerrüt faiz oranı tayin edilmiştir.

Reeskont faiz oranı ile taraflar arasındaki sözleşme ile belirlenen faiz oranın değişken özellik taşıdığı, bazı hallerde birinin oranının, diğerini aşması mümkün ve muhtemel olabilmektedir.

Bu durum karşısında, davacı talebi de dikkate alınarak hüküm altına alınan alacak miktarlarına dava tarihinden itibaren reeskont oranında veya taraflar arasındaki sözleşmenin 8.5 maddesi uyarınca bankalar arasında cari gecelik borçlanma faizinin 1.3 katını aşmamak koşuluyla faiz işletilmesine, hangi oran davalılar lehine düşük ise, o oran üzerinden faiz yürütülmesine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.