Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14108 K.2010/1915

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.07.2007 gün ve 2005/271-2007/160 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.06.2009 gün ve 2007/12797-2009/7698 sayılı kararı aleyhinde davalı - karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin "inşaat malzemeleri için kulp" 2002/01577 sayı ile adına endüstriyel tasarım olarak tescil ettirdiğini, davacının başvurusundan altı ay sonra aynı ürün için davalının da tescil başvurusu yapıp 2003/0011 nolu endüstriyel tescil belgesi aldığını, davalı tasarımının yenilik ve ayırdediciliğinin bulunmadığını ve davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, davalının davacının endüstriyel tasarım hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, tecavüzün önlenmesine, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, tarafların tasarımlarının birbirinden farklı olduğunu belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise, davacı tarafından sürekli açılan davalar sonucu yaptığı masraflar nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin asıl davanın kısmen kabulü ile davalı-karşı davacı adına tescilli endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, diğer istemlerin reddine, karşı davanın ayrılarak başka bir esasa kaydedilmesine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davalı-karşı davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.