Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14190 K.2011/15962

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.05.2009 tarih ve 2008/82 - 2009/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurum ile dava dışı Gültuğ Temizlik Ltd. Şti. arasında düzenlenen sözleşme ile adı geçen firmanın müvekkili kurum nezdinde temizlik işlerini üstlendiğini ancak firma işçileri tarafından açılan işçilik alacaklarına ilişkin davalar nedeniyle müvekkilinin bu alacakları ödemek durumunda kaldığını, davalı bankanı ise adı geçen firmaya kesin teminat mektubu vererek ilgili firmanın sorumlu olduğu eylemleri garanti altına aldığını, bu amaçla davalı bankaya başvurduklarında davalının, söz konusu teminat mektubunun lehdar tarafından iade edildiğini bildirerek ödeme yapmaktan kaçındığını ileri sürerek, teminat mektubu bedeli olan 11.154 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından lehdara verilen teminat mektubunun yine lehdar tarafından iade edildiğini, bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun kalmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu teminat mektubunun lehdar tarafından davalı bankaya iade edildiği, davalı bankanın teminat mektubunun iadesinden sonra da sorumluluğunun devam edeceğine dair sözleşmeye dayalı bir yükümlülüğünün bulunmadığı, aradan 4 yıllık bir sürenin geçtiği ve davalının sorumluluğunun sona ermesinin davacının onayına tabi olmadığı, davacının zararının ihbar olunan şirkete karşı açılacak rücu davası ile çözümlenmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, lehdar tarafından bankaya iade olunan teminat mektubu bedelinin muhatap tarafından davalı bankadan tahsili istemine ilişkin olup, davalı bankanın eylemi üçüncü kişinin fiilini taahhüt mahiyetindedir. Banka, teminat mektubu düzenlemek suretiyle muhataba karşı borç altına girmiştir.

Banka teminat mektupları, kıymetli evrak niteliğinde olmayıp, somut olayda davalı bankanın davaya konu teminat mektubunu düzenledikten sonra muhatap yerine lehdara teslim etmesi yine aynı şekilde kendisine lehdar tarafından iade edilen teminat mektubuna ilişkin olarak durumu muhataptan sormak suretiyle işlem yapması gerekirken, değinilen hususların yerine getirilmemesi davalı banka yönünden kusur teşkil etmekte ve davacı muhataba karşı tazminat sorumluluğunu gerektirmektedir.

Bu durumda mahkemece, davacının teminat mektubu fotokopisini kabul etmesinin de kendisi yönünden müterafik kusur oluşturduğu kabul edilerek, davalının söz konusu işlem nedeniyle sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yukarıda değinilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.