Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14484 K.2010/2909

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2008 gün ve 2007/185-2008/12 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.10.2009 gün ve 2008/6281-2009/10459 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...Oto San.Tic.Ltd.

Şti.’nin tek imza yetkisine sahip temsilcisi olduğunu, davalı nezdinde çek hesabı bulunduğunu, şahsi borcuyla ilgili 23.11.2002 keşide tarihli ve 1.338.000.000 TL tutarlı çekin takas odası tarafından 25.11.2002 tarihinde ödenmesi için davalı bankaya ibraz edildiğini, hesapta para bulunmasına rağmen ödeme yapılmadığını, hesabı kontrol ettirdiğinde 1.340.000.000 TL’nin şahsi hesabına değil de şirket hesabına yatırıldığını fark ettiğini, davalının bu paranın anılan çeki ödemek için yatırıldığını bilmesine rağmen bu yanlışlığı bildirmediğini,

ayrıca düzeltme hakkı hatırlatılmadan karşılıksız kaşesi vurulduktan sonra durumu Merkez Bankası’na bildirdiğini, müvekkilinin adının devamlı olarak çıkan bültenlerde yer aldığını, müvekkilinin 09.12.2002 tarihinde düzeltme hakkını kullanarak çek bedelini ödediğini, davalı bankanın bu ödeme yapılmamış gibi işlemler yapması sonucu müvekkilinin çek karnesi alma ve çek ile ilgili hesap açma haklarının ortadan kalktığını, ticari ve şahsi itibarının sarsıldığını ileri sürerek, 350.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin karşılıksız çıkması nedeniyle yasal prosedürün uygulandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıya ait çekin karşılıksız çıkması sonrasında davalı bankanın 3167 sayılı Yasa’nın 4814 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki 7, 8 ve 9’ncu maddeleri uyarınca görevini yerine getirmemesi nedeniyle davalının çek keşide etme yasaklısı durumuna düştüğü, davacının bu duruma düşmesinde davalının kusurlu olduğu, çek karnesi almak üzere bankalara başvuran davacının talebinin yasaklı olduğu gerekçesiyle reddedildiği, bu nedenle davacının ticari itibarının zedelendiği, BK’nun 49 maddesi uyarınca, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak,

davacının manevi zararının, yasaklı çekler listesinde Merkez Bankası Bülteni’nin yayınlandığı 23.06.2003 tarihinde doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 YTL manevi tazminatın 23.06.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.