KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/14712 E., 2011/7371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2008/289 - 2008/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın yazılı görsel basında yaydığı yatırılan paranın istenildiği an geri çekilebileceği, yüksek faiz verileceği garantilerine güvenerek 23.08.1999 tarihinde “kâr ve zarara katılma katılma hesabı” adı altında düzenlenen hesap cüzdanı ile 12.549,00 DM yatırdığını, parasını geri almak istediğinde oyalandığını, sonrasında davalı bankanın faaliyet izninin kaldırıldığını, diğer davalı yönetim kurulu üyelerinin davacı dolandırmaları nedeniyle sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, 6.417,74 EURO karşılığı 12.358,00 TL'nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı T.H.İhlas Finans Kurumu A.Ş.'nin faaliyet izninin 10.02.2001 tarihinde kaldırılarak tasfiyeye girdiği, davacı hesabının niteliği gereği tasfiye işlemleri sonucunda bir alacak kalırsa ancak alacak talebinde bulunulabileceği, tasfiye sürecinin sonuçlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/14712, K. 2011/7371, 16 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama