Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/15123 K.2010/3909

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.10.2007 gün ve 2006/138 - 2007/578 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.09.2009 gün ve 2008/5187 - 2009/9662 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki vadeli mevduat hesaplarında bulunan paraların, internet bankacılığı yoluyla ve müvekkilinin iradesi dışında 3.kişilerin hesaplarına EFT ile gönderildiğini ileri sürerek, şimdilik (6.000,00) YTL'nın avans türünden temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kurduğu sistemin yeterli güvenlik önlemlerine sahip olduğunu, dava konusu olayın davacının şifre ve parolasının 3.kişilerin eline geçmesini önlemekte kusurlu davranması nedeniyle meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından şifrenin 3.kişilere çaldırma/paylaşma olasılığı bulunsa dahi davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini alması halinde hesaplara yapılan saldırıların sonuçsuz kalacağı, kaldı ki davacının şifresini çaldırdığı veya 3.kişilerle paylaştığı yönünde dosyada bir bilginin bulunmadığı, olayda davacıya izafe edilebilecek bir kusurun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (34.686,20) YTL'nın % 30 oranını aşmamak koşuluyla değişen oranlarda temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2008/5187 Esas, 2009/9662 Karar sayılı ilamıyla davacı vekilinin temyiz itirazı HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca süreden, diğer taraf temyizi ise esastan reddedilerek onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.