Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1809 K.2010/8516

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.09.2008 tarih ve 2007/192-2008/522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalılar arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesi uyarınca asıl borçluya kredi hesabı açıldığını, davalıların borcu ödemediğini ileri sürerek, 1.308.762.858 TL alacağın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kırılan kredi kartının yerine yenisinin gönderilmesi için davacıya başvuruda bulunduğunu, kredi kartını beklerken gönderilen hesap bildirim cetvelinde kendisinin çekmediği toplam 700.000.000 TL’nin gösterilmiş olduğunu, bankanın kredi kartını imza karşılığı bizzat müvekkiline teslim etmesi gerekirken PTT yolu ile göndermesi ve kaybolmasının tamamen kendi kusuru olduğunu, davacının kendi kusurundan dolayı uğradığı zararı müvekkilinden talep etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin borçlu ...’in kefili olduğunu, borçlunun borcu olmadığından müvekkilinin de sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı banka tarafından davalıya teslim edildiği kanıtlanamayan kredi kartından davalının dışındaki şahıslar tarafından yapılan harcamaların bedellerini davalılardan talep etme hakkının olmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.