Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1973 K.2010/7943

Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2008/434-2008/460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile kredi kartı ‘POS’ sözleşmesi imzaladığını, 09.06.2005 tarihinde 5.800 YTL kredi kartından satış yaptığını, işleme bankanın onay verildiğini, satış bedelini talep ettiğini,kartın sahte olduğu gerekçesiyle ödemede bulunulmadığını ileri sürerek 5.800 YTL’nın 09.06.2005 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin ‘... Sarrafiye Kuyumculuk Gıda Ür.Oto Eml.Nak.San. Tic.Ltd.Şti.’ ile yapıldığını, davanın davacı şirket adına açılması gerektiğini, işlemin sahte kartla yapıldığını, aralarındaki sözleşme gereğince davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının sözleşme ile kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirdiği, yapılan işleme bankanın onay verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.800 YTL’nın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kredi kartı üye işyeri sözleşmesi gereğince yapılan satış bedelinin tazmini istemine ilişkin olup, davalı üye işyeri sözleşmesinin davacı şirket ile yapıldığını ve davanın şirket tarafından açılması gerektiğini savunmuştur. Dosyada mevcut 23.05.2005 tarihli üye iş yeri sözleşmesi altındaki imza '... Sarrafiye Kuyumculuk Gıda Ür.Oto Eml.Nak.San. Tic.Ltd.Şti.' ne ait olduğuna göre, davacının dava açma hakkı olup olmadığı degerlendirilmek ve sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.