Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2472 K.2010/8181

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2004/350 - 2008/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan 16.04.2003 tarihli sözleşme uyarınca davalının Marmaris’e getirdiği turist kafilelerine müvekkilinin lokantasında dinlenme molası verdireceğini, bu nedenle davalıya toplam 9 milyar TL ödendiğini, 2.750 turist getirdiğini, Marmaris’e getirdiği turist sayısının çok fazla olduğunu ileri sürerek, getirilen turist sayısına göre hak ettiği tutarın mahsubu ile ödenen bakiye 7.625.000.000.-TL’nın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, davacının erken saatte gelen turistlere kapalı olması nedeniyle hizmet veremediğini ve kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yapılan sözleşmeye göre, davalı tarafından Marmaris’e yapılacak transferlerde turistlerin davacıya ait lokantada dinlendirileceği, buna karşılık davacının davalıya kişi başı 0,50 YTL ödeyeceği, toplam 9 milyar TL ödediği, bunun 1 milyar TL’nın broşür katkı payı olduğu, kalanın sözleşme uyarınca ödendiği, davalı tarafından 2.750 turist getirildiği, getirilen turist sayısına göre davacının ödemesi gerekli 1.375,00 YTL mahsubuyla bakiye alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.625,00 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.