Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2497 K.2010/8231

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.12.2008 tarih ve 2007/157 - 2008/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin büyük emek ve masraf yaparak geliştirdiği üniversite adaylarının tercihinde yardımcı olacak "TERCİH ROBOTU" adlı eserin ve aynı ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının bu eseri izinsiz olarak www. google.com.tr arama motoru ile taranan "Beykent Tercih Robotu" adı altında kullandığını, davalının eyleminin 5846 sayılı Kanun ile korunan eser sahibinin haklarının ihlali neteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla FSEK 68. maddesi gereğince mutad bedel olan 2.000,00 TL 'nın üç katı 6.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, ve karar özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Bilgi İşlem Dairesinin hazırladığı proğramın Beykent Üniversitesi Tercih Robotu adı altında PHP proğram dilinde yazıldığını, içeriğindeki verilerin ÖSS kitapçığından alınarak dizayn edildiğini ve hiç bir maddi kazanç umulmadan öğrencilerin doğru tercih yapmalarına yardımcı olmak olduğunu, yazılımın davacı yazılımı ile ilgisi bulunmadığını, aynı uygulamanın başta dershaneler olmak üzere tüm eğitim kurumlarınca da yaygın olarak kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce, FSEK'nun 83. maddesine göre, eser adının iltibasa meydan verecek surette ve haksız olarak diğer bir eserde veya çoğaltılmış nüshalarında kullanıldığı iddiasıyla haksız rekabete dayalı davada, davacı tarafça davalıya ait eserin kopya olduğu veya bağımsız bir eser niteliği taşımadığı yönünde bir talep ileri sürülmediğine göre, tarafların bilgisayar proğramı kodlarının aynı olup olmadıklarının karşılaştırılması için bilirkişi incelemesinin zorunlu olmadığı,

ancak böyle bir iddianın dinlenebilmesi için davacıya ait yazılımın eser niteliğinde olup olmadığının mahkemece re'sen belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, uyulan bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının yazılımının eser niteliğinde olduğu, davalının davacıya ait eserin adını izinsiz kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 2.000,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, karar kesinleştiğinde özetinin ülke çapında yayımlanan bir gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.