KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/3125 E., 2010/9233 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Çifteler Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2008 tarih ve 2007/65-2008/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalı bankanın Çifteler Şubesinden 50.000,00 TL traktör kredisi kullandığını, bankaca bu tür kredilerde yapılan hayat sigortasının yaptırılmadığını, bu durumun murisin ölümünden sonra anlaşıldığını, müvekkillerinin bankanın ihmali nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek, müvekkillerinin uğramış oldukları zararın tazminine, kredi borcunun kapatılmasına ve ödemiş olduğu meblağların iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, murisin belirlenen hayat sigortası bedelinin yüksek olması sebebi ile hayat sigortası yaptırmak istemediğini, genel kredi sözleşmesine göre bankanın sigorta yaptırmak yükümlülüğü bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, muris ile davalı arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesine göre bankanın hayat sigortası yaptırma yükümlülüğünün bulunmadığı, sigorta yapma ve prim ödeme yükümlülüğünün murise ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/3125, K. 2010/9233, 27 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama