KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/3213 E., 2010/9682 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2007/215 - 2008/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili tarafından devralınan Deutsch-Turkisce Bank AG.'nin eski genel müdürü olduğunu, görevi sırasında verdiği kredilerde görev ve sorumluluğunu kötüye kullanarak bankayı zarara uğrattığını, Almanya Frankfurt am Main Ticaret Mahkemesinde açılan davalarda, mahkemece davalının tazminat ödemeye mahkum edildiğini, kararların kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkemece verilen ilamların ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tenfizi istenen ilamların şekli anlamda kesinleşmesine rağmen müvekkilinin tek başına kredi verme yetkisi bulunmadığından kararların verildiği ülkenin kamu düzenine aykırı olduğunu, davanın esası itibariyle eda davası olması nedeniyle tenfizin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkeme ilamlarının kesinleştiği, kararların verildiği Almanya ile Ülkemiz arasında fiili karşılıklılık bulunduğu, ilamların Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine giren bir konuda verilmediği, davalının savunma hakkının kısıtlanmadığı, ilamların Türk kamu düzenine açıkça aykırı olmadığı gerekçesiyle Frankfurt am main 1. Ticaret Mahkemesinin 3/10 187/97 sayılı 06.04.1998 tarihli kararı, Frankfurt am main 1. Ticaret Mahkemesinin 3-10 70/99 sayılı 25.10.1999 tarihli kararı ve masraf tespitine ilişkin Frankfurt am main Asliye Mahkemesinin 3/-01 070/99 sayılı 09.11.1999 tarihli kararlarının tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı vekilinin cevap dilekçesi ve temyiz dilekçesinde kararın kesinleştiğini kabul etmiş bulunmasına ve tenfiz koşullarının incelenmesinde Türk kamu düzeninin esas alınması gerekmesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/3213, K. 2010/9682, 4 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama