Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/3267 K.2010/10083

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.10.2008 tarih ve 2007/116-2008/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "VITA" ibareli markasını 1997 yılında TPE nezdinde tescil ettirdiğini, davalının ise 2006 yılında tescil ettirdiği "VİRA" ibareli markaya ait sınıfların müvekkili markası ile aynı ve benzer olduğunu, kelimeler arasında sadece tek harf farkı olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu ve durumun müvekkili markasına tecavüz teşkil ettiğini belirterek, davalı markasının hükümsüzlüğünü, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her iki markanın görsel açıdan farklı olduğunu, davacının markasının "VITA+Şekil", müvekkilinin markasının ise "VİRA+Şekil" olduğunu ve bir değil iki harfin farklı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Vıtapan ibareli markanın 6, 7, 11. sınıflarda 04/08/1998, Vıta+şekil ibareli markanın 6, 11, 17. sınıflarda 03/10/2000 tarihinden itibaren davacı şirket adına, VİRA ibareli markanın 6, 11, 37. sınıflarda 07/02/2006 tarihinden itibaren davalı şirket adına tescilli olduğu, VİTA ile VİRA kelimelerinde 3 harf ortak ise de, Vira markasındaki A'nın logo niteliğinde yazılmış olması sebebiyle görsel olarak birbirlerinden farklı olduğu, ibarelerin söyleniş itibarıyla da farklılık arz ettiği gibi anlamlarının farklı olduğu, her iki markanın ortak sınıfı olan malları tüketen ortalama düzeydeki tüketicilerin malları karıştırmayacakları, iltibas oluşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.