Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4238 K.2010/11034

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2008 tarih ve 2008/447-2008/759 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Tat Konserve A.Ş.'ne ait emtianın İzmir' den İstanbul' daki alıcısı ... Dağıtım Koll.Şti.'ne taşınması işini üstlendiğini ve alt taşıyıcı olarak 31.10.2005 tarihinde taşıma ücreti peşin ödenen emtianın alıcısına teslim edilmediğini, emtia bedelinden yük sahiplerine karşı müvekkilinin sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, emtianın aynen iadesi, bu mümkün olmazsa bedeli olan 19.848,58 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilce teslim alınan emtianın İstanbul'a götürüldüğünü, ancak gönderilence siparişinin bayram sonrası için olduğu, bayram öncesi için siparişinin bulunmadığı bildirilerek malın teslim alınmadığını, gönderenin talimatıyla tekrar İzmir'e getirilip, başka müşteriye sevk ihtimali olduğu bildirilmesi üzerine de araç üzerinde bekletildiğini, davacı gönderen tarafından halen sevk ücreti ile depolama ücretinin ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce TTK'nun 787/2. maddesi koşullarının varlığını tespitinin gerektiği gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, emtia bedelini üst taşıyıcı davacı tarafından göndericiye ödendiğinden davacının talep hakkının oluştuğu, davalı alt taşıyıcının TTK'.nun 789 ve 790.maddeleri uyarınca, malın gönderilen tarafından teslim alınmadığı kabul edilse dahi, göndereni durumdan haberdar etmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.204,83 TL'nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerinin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve TTK 790. maddesi uyarınca davalı taşıyıcını mahkemeye başvurarak emtianın yediemine teslimini sağlamamış olduğundan zarardan sorumluluğunun bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taşıma sözleşmesine aykırılıktan kaynaklandığı ileri sürülen zararın tazmini istemine ilişkindir.

TTK’nun 790. maddesinde alıcının gönderiyi kabul etmemesi durumunda taşıyanın yapması gerekenler belirlenmiş olup, eşya sahibinin menfaatlerini muhafaza konusunda taşıyana sorumluk yüklenmiştir.

Ancak, somut olayda davacı, alıcının malı teslimden kaçındığını süresinde göndericiye bildirdiğini savunmuştur. Bu hususun ispati halinde, emtianın alıcı tarafından teslim alınmadığından haberdar olan göndericin uzun süre hareketsiz ve yüke karşı ilgisiz kalarak emtiadaki hasarın artmasına neden olduğunun da ispatı halinde göndericinin dava konusu zararın oluşumunda müterafik kusuru söz konusu olabilecektir.

Bu durumda, mahkemece davacının delil listesinde tanık beyanına da dayandığı ve haber verme iddiasının tanık beyanıyla ispatlamasının mümkün olduğu da nazara alınarak (Y.11.HD.23.11.1978 T, 4683 E, 5233K), davacı delileri toplanmak ve bildirim yapıldığının ispatı halinde malına karşı ilgisiz kalan göndericinin emtiadaki hasarın artmasına neden olup olmadığının tespitiyle oluşacak sonuca göre belirlenecek müterafik kusur durumuna göre davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.