KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/4314 E., 2011/2832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.01.2009 tarih ve 2005/846 - 2009/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankadaki hesabındaki parasının banka çalışanı tarafından zimmetine geçirildiğini, davalının çalışanının eylemlerinden sorumlu olduğunu, 12.10.2005 tarihli ihtarnameden de bir sonuç alınamadığını ileri sürerek, şimdilik 60.000 YTL'nın ödemeden imtina tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının hesabından 26.08.2005 tarihinde 30.000 YTL, 31.08.2005 tarihinde ise 30.995,19 YTL çekildiğini, ancak 2 adet dekont üzerindeki imzanın davacının imzası olduğunun tespit edildiğini, iddia edildiği gibi dekontlara davacının imzası sonradan attırılmış ise bunun davacının kusurunu göstereceğini, davacının Bankaya başvurusundaki isteminin 45.000 YTL olmasına rağmen davada istemini yükseltiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu iki adet tediye işleminde müşteri imzalarının bulunmadığı,davalı banka çalışanı dava dışı......'in olayı kabullendiği, bir itibar ve güven müessesesi olan davalı bankanın kabul ettiği mevduatı sahtecilere karşı özenle korumak zorunda olduğu, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu bulunduğu ve BK'nun 100. maddesi doğrultusunda bir kurtuluş kanıtı da getirmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 60.000,00 TL'nın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 17.10.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/4314, K. 2011/2832, 17 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama