Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4575 K.2010/11039

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2007/581 - 2008/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki tüm payının noter onaylı belgeyle davalılara 18.09.1995 tarihinde devredildiği halde devrin ticaret siciline kaydının yapılmadığını ileri sürerek, davalılar adına devrin ticaret siciline kayıt edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, TTK 520. maddesi koşullarının oluşmadığı, şirket ortaklar pay defterinin dava tarihinden sonra davacı tarafından oluşturulduğu, 18.04.2008 tasdik tarihinin bunu kanıtladığı, dava şartının oluşmadığı ve ayrıca davanı şirkete karşı açılmamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortaklığının devredildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle hisse devri için TTK 520. maddesinde öngörülen ortaklar kurulu kararı ve pay defterine kayıt işlemi davacının devir işlemi açısından mevcut değil ise de, davanın devamı esnasında bu işlemler ikmal edilmiş olduğundan ve aynı zamanda şirket müdürü olan davacının hisse devrinin pay defterine kayıt edildiği tarihe kadar müdürlüğünün devam etmediği ileri sürülmeyip yapılan işlemlerin sahteliği işbu davada ispat edilmediğinden TTK 520. maddesi açısından gerekli koşullar yargılama sürerken yerine getirilen devir işlemi açısından davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle “karar ittihazına yer olmadığı” yönünde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.