KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/4588 E., 2010/10400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.11.2008 tarih ve 2007/190 - 2008/526 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalanan emtianın davalıca taşındığı, taşıyana sağlam teslime edilen emtianın alıcıya hasarlı teslim edildiğini, sigortalıya tazminatın ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 6.000,00 TL'nın rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, emtianın taşıma sırasında hasara uğramadığını,hasarın indirme sırasında oluştuğunu, emtianın yükleme ve indirmesinin müvekkiline ait olmadığın savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça ibraz edilen tarihsiz tutanağın emtianın hasarlı olması nedeni ile teslim alınmadığına ilişkin, DMO ve Milli Eğitim Bakanlığı Depo Müdürlüğü tarafından gönderilen resmi tutanağın ise, emtianın hasarsız olarak teslim alınarak bedelinin satıcıya ödendiğine ilişkin olduğu, tutanakların çelişkili olmasına rağmen kurum tarafından gönderilen resmi tutanağa itibar edilmesi gerektiği, emtia sağlam teslim edildiğinden, davacının, satıcıya mükerrer ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/4588, K. 2010/10400, 18 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama