Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/483 K.2010/6607

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2008 tarih ve 2006/272 - 2008/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından taşıması üstlenilen 1800 adet derginin taşıma sırasında kullanılamayacak şekilde hasarlanması nedeniyle alıcısı tarafından kabul edilmediğini, ayrıca 3 adet derginin de alıcılarına hiç ulaştırılmadığını, bu nedenle müvekkilinin maddi ve manevi zararının bulunduğunu ileri sürerek, 8.100,06 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ambalaj eksikliğinden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 3.323,45 YTL maddi ve 1.500 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesine aykırılık nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, taraflar arasında davalının taşımasını üstlendiği 18 koli içinde bulunan 1800 adet derginin tamamen hasarlanması nedeniyle alıcısına hiç ulaştırılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, meydana gelen bu zarar nedeniyle davacının talep edebileceği maddi tazminatın miktarı ile manevi tazminat talep hakkının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davacının davalıya yazdığı 23.12.2005 tarihli yazıda hasara uğrayan 1800 adet derginin maliyet bedelinin 3.194 YTL olduğunun belirtilerek bu miktarın davacı tarafından kabul edildiği gerekçesiyle bu bedele hükmedilmiş ise de, davacının bu yazısı uğranıldığı iddia edilen daha fazla zarardan zımni feragat anlamına gelmemektedir.

Bu itibarla, mahkemece, davalı taşıyıcının, davacının uğradığı gerçek zararı karşılamakla yükümlü olduğunun kabulü ile 1800 adet derginin tamamen zayi olması nedeniyle zararın gerçek miktarı belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, mahkemece, 3 adet derginin davalının sorumluluğunda kaybolduğu, ancak bu dergilerin maliyetlerine ilişkin bir belge olmadığı gerekçesiyle bu dergiler yönünden tazminata hükmedilmemiş ise de, BK’nın 42. maddesinde, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakimin, halin mutad cereyanını ve zarar gören tarafın aldığı tedbirleri gözönüne alarak onu adalete uygun olarak tayin edeceği düzenlenmiş olup, mahkemece buna göre tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde, bu kalem talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

4- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece, davacı şirketin kaybolan dergiler nedeniyle alıcıları karşısında ticari güven ve itibarının sarsılmadığı gerekçesiyle, davacı lehine manevi tazminata hükmedilmiş ise de, davalının sorumluluğunda kaybolan dergilerin davacı tarafından tekrar basılarak müşterilerine ulaştırılmış olması karşısında davacının ticari itibarının zarara uğramadığı gözetilerek manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.