Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4979 K.2010/11005

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/06/2008 tarih ve 2007/104-2008/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘ÇINAR’ ibareli markasının tescil edildiğini, davalının aynı ibareli markasının 35, 37 ve 42. sınıf hizmetlerde kullanılmak üzere 22.06.2000 tarihinde tescil edildiğini, 5 yılı aşkın süreden beri 35 ve 42 .sınıflarda kullanılmadığını, müvekkilinin markasının tesciline engel oluşturduğunu ileri sürerek, 556 sayılı KHK.nin 14.maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların asılsız olduğunu, terkini istenilen sınıfların müvekkilinin faaliyet konusunu oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın süresinde açıldığı, davalı markasının 35, 37 ve 42. sınıf hizmetlerde kullanılmak üzere 22.06.2000 tarihinde tescil edildiği, faaliyetlerinin yoğun olarak çevresel etki değerlendirme raporu düzenlemek biçiminde olduğu, bunun 42.01 sınıf ve alt grubuna karşı geldiği, ayrıca 35.06 sınıf ve alt grup açısından da sadece ticari veya endüstriyel yönetimde yardım hizmetleri için kullanımının bulunduğu,

diğer alt gruplarda kullanımın kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına kayıtlı markanın 35.01, 02, 04, 05 ve 07 sınıf ve alt grupların tümüyle 35/03 sınıf ve alt grubun ‘Ticari veya Endüstriyel Yönetimde Yatırım Hizmetleri’ dışında kalan hizmetlerin, 42. sınıfın ise 02, 03, 04, 05 sayılı alt gruplarının tümü yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.