KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/5130 E., 2010/12182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.12.2008 tarih ve 2007/224 - 2008/656 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %25 oranında hissedarı olduğunu, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yıllarına ait olağan genel kurullarının tek bir genel kurul ile 27/12/2006 tarihinde yapılarak yasaya aykırı alınan kararlara müvekkilinin muhalefet şerhi koyduğunu, 2000 yılında 3 yıl için seçilen yönetim ve denetim kurulu üyelerinin görev sürelerinin dolmasına rağmen, organsız kalan şirketin toplantıya davet edilmesinin ve genel kurul toplantısı yapılmasının yasal olmadığını, kayıt ve defterlerin incelemeye sunulmadığını, ibranın yasaya uygun olmadığını ileri sürerek, şirkete kayyum atanmasını ve 27/12/2006 tarihli genel kurulunun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket, genel kururların bir arada yapılmasına yasal engel olmadığını, tüm kayıtların incelemeye açıldığını, ibranın yasal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamından, yönetim kurulunun üç yıllık süresi dolsa da yeni kurul seçilene kadar görevlerinin devam edeceği, diğer iptal sebeplerinin de yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/5130, K. 2010/12182, 29 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama