KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/5348 E., 2010/11378 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.11.2008 tarih ve 2008/232 - 2008/724 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... (tasfiye memuru) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil kurumun sigortalısı olan dava dışı kişilerin tedavi giderlerinde kullanılan davalı şirket faturalarında sahtecilik yapılarak müvekkili kurumun zarara uğratıldığının müfetiş raporlarıyla şirketin feshinden sonra ortaya çıktığını, bu nedenle tazminat davası açıldığını ancak dava konusu şirket tasfiye edilmiş olduğundan yeniden ihyasının gerektiğini ileri sürerek, tasfiye edilen şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı tasfiye memuru, davanın reddini istemiş, diğer davalı yetki itirazında bulunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, tasfiye işleminden önce şirketin neden olduğu zarar nedeniyle davacı kurum tarafından açılan derdest bir tazminat davası bulunduğundan tüzel kişiliği sona ermiş olsa dahi tasfiye anında bu sorumluluğun varlığı nedeniyle tasfiye işleminde eksiklik olup yeniden ihyasının istenmesinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu limited şirketin ihyasına ve sicile kaydına karar verilmiştir.
Kararı, davalı tasfiye memuru temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı tasfiye memuru vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/5348, K. 2010/11378, 8 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama