Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5429 K.2011/4638

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2009 tarih ve 2007/394-2009/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.04.2011 gününde duruşma gününü bildirir tebligata rağmen taraflar gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin de ortağı olduğu davalı kooperatifin 24.06.2007 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1113 Esas, 2001/ 1307 karar sayılı dosyasında verilmiş olan bakiye karar harcının bahçe ünitesi üyelerince ödenmesi konusunda alınan 8. maddeki kararın yasa ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifin 5 ayrı yerde inşaatı olup, kooperatif inşaatlarının bulunduğu mahale göre gayri resmi olarak iç ilişkide ünite ünite isimlendirme yoluna gidildiğini, davacıların bahçe ünitesi olarak adlandırılan ünitenin ortağı olduklarını, kooperatifin arsa sahipleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmelerini her bir ünite için değişik tarihlerde yaptığını, her üyenin kooperatife girerken hangi üniteye üye ortak olduğunu bildiğini, inşaata başlama tarihlerinin ayrı ayrı olduğunu, ayrıca kooperatifin iç ilişkisinde gelir, giderlerinin de baştan beri ünite ünite ayrı harcandığını,

23.11.2002 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında ünite ünite ayırma işinin resmiyete döküldüğünü ve genel kurulda her ünitenin hesaplarının ayrı ayrı tutulması, toplanan paraların her ünitenin kendisine harcayacağı hususunda genel kurul kararı alındığını, dava konusu yapılan 8 nolu kararın da bahçe ünitesi ile arsa sahibi arasındaki ihtilaftan doğduğunu, ödemelerin bahçe ünitesi üyeleri tarafından yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı kooperatif genel kurullarında her bir ünite için ayrı genel kurul toplantısı yapıldığı, toplantılarda her bir ünite için ayrı aidat alınmasına dair karar alındığı, herbir ünite için ayrı sözleşmelerin düzenlendiği,

23.11.2002 tarihli karardan önce ve sonrasında toplanan aidat ödemelerinin o ünite için harcandığı her bir ünitenin arsa sahipleri ile olan uyuşmazlıklarda o ünite ortaklarınca ödenmesi kararlarının alındığını, dava konusu borcun asıl kaynağını oluşturan arsa sahibi davacılar ile davalı kooperatif arasında görülen Antalya Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nin 2000/ 1113 esas, 2001/ 1307 karar sayılı dosyasındaki asıl borcun davacıların üyesi olduğu bahçe ünitesi üyeleri tarafından ifa edildiği,

bunun ferisi olan bakiye karar harcının da yine asıl borcu ödeyen bahçe ünitesi ortakları tarafından ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.