Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5458 K.2010/12951

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.10.2008 tarih ve 2007/412 - 2008/597 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının yıllardır taşıma işinde çalıştıklarını, müvekkilinin bir taşıma işi için göndermiş olduğu 6.000 USD’nin taşıma işi yapılmadığından icra takibi yoluyla davalıdan iadesinin istendiğini, davalının takibe itiraz etmesi üzerine açılan itirazın iptali davasının müvekkili lehine sonuçlandığını, ancak davalının bu borcu ödememek için 2005 yılına ait bir faturaya dayanarak icra takibine geçtiğini ve usulsüz tebligat ile takibi kesinleştirdiğini,

davalının ilamsız takip ve yasaya aykırı tebligatlar ile kesinleştirdiği icra dosyasının dayanağı olan 09.02.2005 tarihli faturaya karşılık müvekkili tarafından 5.180 USD’nin banka havalesiyle, 600 USD’nin makbuz karşılığında, bakiye bedelin ise taşımayı yapan şoförlere mazot alımı ve sair harcamalar için elden verildiğini, dolayısıyla davalıya bir borçlarının olmadığını ileri sürerek, borçlu olunmadığının tespiti ile haksız icra takibinin iptaline ve haksız takip nedeniyle % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden herhangi bir alacağının olmadığını, aksine müvekkiline borçlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı tarafından düzenlenen 09.02.2005 tarihli, 7.400 ABD Doları karşılığı 9.790,20 YTL tutarlı faturasına karşılık toplam 5.780 ABD Doları karşılığı 7.667 YTL tutarında ödemede bulunduğu ve sözkonusu faturadan dolayı davacının davalıya 2.122,25 YTL borçlu olduğu sonucuna varılarak, menfi tespit davasının 2.122,25 YTL asıl alacak yönünden reddine, icra takibinin bu miktar asıl alacak ve takip tarihinden itibaren işleyecek faiz ve diğer fer’iler yönünden sürdürülmesine, davacının koşulları oluşmayan kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.