Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5533 K.2010/11740

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2008/150-2008/1376 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı arasında, personel maaşlarının müvekkili banka aracılığı ile ödenmesi hususunda imzalanan protokol ve taahhütnamenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, 2.664.435.000.-TL cezai şart bedeli ile 1600.-USD nakit bağışın temerrüt faizi ve ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, okul müdürünün müvekkili Bakanlığı bağlayacak ve borç altına sokacak sözleşme yapma yetkisinin bulunmadığını, bu nedenle protokolün geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.899,09-YTL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin (2) nolu davalı vekilinin ise (3) nolu bent kapsamı dışında kalan diğer diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı Bakanlığa bağlı okulun personel maaş ve ücretlerinin davacı Banka aracılığı ile ödenmesine ilişkin protokol ve taahhütname uyarınca yapılan bağışın iadesine ilişkin olup,hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1.257.095.205- TL.tutarındaki boya ve yan ürünlerin tümünün sarf ediliğinin saptanmış olması karşısında, davacının bu meblağı sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde davalının temerrüte düşürülmesine dahi gerek olmaksızın, haksız iktisap tarihinden itibaren yasal faizi ile isteyebileceği nazara alınmadan mahkemece gerekçesi dahi gösterilmeden yazılı şekilde dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3- Davacı tarafından 642.000.000-TL.nin Kazım Karabekir İlkokulu ve Öğrencileri Koruma Derneği'ne ödenmiş olduğunun tespiti karşısında davalının artık bu kalem istemden sorumlu tutulamayacağı nazara alınmadan mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış, kararın bu yönden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.