Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5597 K.2010/12393

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.06.2008 tarih ve 1999/581-2008/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eski yöneticileri olan davalıların 05.06.1999 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında ibra edilemediklerini, hesap tetkik komisyonunun kurulduğunu, hesap tetkik komisyonunun çalışması sonucunda davalıların 1999 yılında 221.220,43 TL'lık imalat yapmalarına rağmen 239.406,86 TL harcama yaptıkları, aradaki farkın 18.186,42 TL olduğu,

davalıların 11.604,89 TL borç devrettiği, kooperatifin iki dairesinin sıvacı ve asansörcüye satımından elde edilen 7.250,00 TL ile 5.574,88 TL SSK borcu toplamının 42.616,21 TL olduğunun belirlendiğini, ayrıca davalıların hesap tetkik komisyonu raporunda SSK pirimlerini ödenmemesi veya geç ödenmesi fazla büro personeli çalıştırması, genel giderlerde usulsüzlüğü suretiyle kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, şimdilik 7.000,00 TL'nın temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kooperatifin 1999 yılı fiyatlarına göre 293.704,65 TL'lık imalat yaptığı, inşaata yapılan diğer harcamanın 15.022,60 TL olduğu, bu hesaplamaya göre yapılan inşaatın maliyetinin 308.727,26 TL, aidatların toplamının ise 243.692,90 TL olduğu, bu nedenle 65.034,36 TL davalılar lehine fark doğduğu, tespit edilen 17.673,70 TL borç çıkarıldığında 47.360,65 TL'lık inşaat harcamasının fazla olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.