Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5790 K.2011/4999

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2009 tarih ve 2008/261 - 2009/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ‘NEXT’ ve ‘NEXT’ ibareli bir çok markanın çeşitli mal ve hizmet sınıflarında kullanılmak üzere müvekkili adına tescilli bulunduğunu, hatta ‘NEXT’, ‘NEXTSTAR’ ve ‘NEXT DIGITAL’ ibareli markalarının tanınmış seviyede olduğunu, ‘NEXTWORK’ ibareli markanın adına tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğunu, davalı adına tescilli ‘NEXTWORKDIGITAL’ ve ‘NEXTWORKROADMASTER’ ibareli markaların varlığını gerekçe göstererek başvurunun kısmen kabulüne karar verildiğini, karışıklığa neden olmayacağını, benzerlik bulunmadığını, ‘NEXT’ esas unsurlu markalarından biri olduğunu, tescilin tamamının kabulüne karar verilmesi gerektiğini,

itirazlarının kabul görmediğini, davalı bu markalarının müvekkili markalarına tecavüz ettiğini, karışıklığa neden olacağını ve tanınmışlığından faydalanacağını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, iddiaların yersiz olduğunu, tescilli markalardan birinin 2000 yılında tescil edildiğini, hak düşürücü sürede hükümsüzlük talep edilmediğini, aynı ibareli bir çok markasının tescilli olduğunu, benzerliğin bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının çeşitli mal ve hizmet sınıflarında kullanılmak üzere ‘NEXTWORK’ ibareli markanın tescili için davalı Kuruma başvurduğu, diğer davalının adına tescilli ‘NEXTWORKROAD MASTER’ ve ‘NEXTWORK DİGİTAL’ ibareli markaların varlığı nedeniyle 7/1-42, 9/1-2-3, 7/40 ve 28/1-7 sınıf ürünler bakımından 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddine karar verildiği, davacı şirketin NEXT ve NEXT unsurlu markalarının bulunduğu, bazıların sektörel tanınmışlığının kabul edildiği, davalı şirketin de ROADMASTER NEXT ve ‘NEXT’ ibareli birden ziyade markasının olduğu,

davalının itirazının olmadığı, ‘NEXT’ ibaresinin İngilizce’de ‘sonraki, ertesi, bir dahaki, bitişik’ anlamlarına geldiği, ülkemizde anlamsal bir vurgusunun olmadığı, 1990 yılından bu yana davalı şirket ile davacı şirketin çok sayıda marka tescil talebinde bulunduğu, davacının tescilini talep ettiği ibarenin önceki markalarından farklı olduğu, ‘sonraki iş’ anlamına geldiği, davacı markasındaki ‘NEXT’ ibaresinin markayı bir bütün olarak tanımlamadığı,

aksi halde davacının diğer tescilli markalarının, davalının ‘NEXT’ ibareli tescilli markaları karşısında tescil edilmemesi gerektiği, davalı şirket adına önceden tescilli ‘NEXTWORK’ ibareli markaları nedeniyle kullanımda öncelik hakkının bulunduğu, davalı Kurumun gerek ibareler gerekse ürünler bakımından 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca yaptığı değerlendirmenin yerinde olduğu,

tüketicilerin ‘NEXTWORK’ ibaresini esas alacağı, tescili istenen marka ile redde mesnet markaların aynı sayılacağı, emtiaların aynı veya aynı sayılması gerektiği, davacının ayrıca hükümsüzlük talep ettiği, davacı markalarının kullanımının ‘NEXTWORK’ ibareli markanın kullanımı sayılamayacağı, markaların benzer olmadığı, 27.07.2000 tarihinde tescil edilen bu markanın öncelikle bu nedenle reddinin gerektiği, esasen 5 yıllık hak düşürücü sürede dava açılmadığı, esasen tescil başvurusuna davacının itiraz ettiği, sonra dava yoluna gitmediği, diğer marka bakımından yukarıda açıklandığı üzere benzerlik olmadığı,

davalının öncelik hakkının bulunduğu gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.