Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6086 K.2010/12154

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2009 tarih ve 2007/479-2009/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında finansal hizmetlerin yürütülmesi amacıyla hizmet sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmenin davalı tarafça feshedildiğini, davalı şirketin sözleşmeye aykırı olarak davalı şirketten izin almadan davacının çalışanını işe aldığını, bu durumun taraflar arasındaki sözleşmeye ve iyiniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, bu çalışana ödenen bir yıllık brüt ücret olan 29.309,16 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının zararının ancak dava dışı çalışana yapılan mesleki yatırımlar ve masraflardan ibaret olabileceği, bunun ise çalışan işçiden talep edilebileceği, davalı şirketin bu çalışanı istifaya zorladığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davalı şirketin, davacı şirket işçisini istifaya zorladığının kanıtlanamadığı ve davacı tarafından bu işçi için yapılan eğitim masrafları ile mesleki yatırımların kendisinden istenebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, davacı ile işçi arasındaki iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten hemen sonra davalının bu işçiyi işe alarak bünyesinde istihdam etmesi, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık oluşturmaktadır. Mahkemece bu husus gözetilerek, yapılacak değerlendirme ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle red hükmü kurulması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.