Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6746 K.2010/12955

Taraflar arasında görülen davada Afşin Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2008 tarih ve 2008/167 - 2008/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşmeler uyarınca termik santraldeki kül döküm işinin davalıya verildiğini, ancak davalının yaptığı iş sırasında çevreye zarar vermesi nedeniyle müvekkili aleyhine açılan tazminat davası sonucu müvekkilinin tazminatla sorumlu tutulduğunu ve kesinleşen karara istinaden icra dosyasına ödemede bulunduğunu, davalı ile yapılan sözleşmede üçüncü kişilere verilen her türlü zarardan davalının sorumlu olacağının açıkça kararlaştırılmış bulunduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen toplam 3.312,91 YTL’nin faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu zararın müvekkilinin sorumlu olmadığı sahadan dolayı meydana geldiğini, atıkların müvekkiline teslimine kadar olan süreçte tozumayı önleyecek tedbirlerin alınmasının davacının sorumluluğunda olup, sözleşme hükümleri uyarınca taşınacak atık külün nem oranının % 25 olması ile taşıma sırasında sulama suyu temininin davacının sorumluluğunda bulunduğunu ancak davacının sözkonusu hususları yapılan yazılı ve sözlü uyarılara rağmen yerine getirmediğini, davaya konu zararın davacının yükümlülüklerini yerine getirmemesinden kaynaklandığını, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kül ve atıkları % 25 nem oranıyla davalıya teslim etmesi gerekirken bu oranın altında kalan nem ile teslim ettiği, davacı kurumun sözleşme gereği üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, bu nedenle kusurlu olduğu, taşınmazlar üzerindeki zararların davacının ihlallerinden kaynaklandığı, davalı yüklenicinin kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.