Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7493 K.2011/1278

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 tarih ve 2007/367-2008/647 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankada hesabı olup kredi kartı ve üye işyeri müşterisi olduğunu, "referans müşteri kampanyası" kapsamında 130,00 YTL tutarında hediye maksi puan ödülü kazandığı halde sistemsel bir hata sonucu 22.12.2006 tarihinde davalının kredi kartına 44.980,00 YTL maksi puan yüklendiğini, davalının kredi kartına yüklenen bu miktarı kendi iş yerinde "puan kullanma" işlemi yapmak suretiyle cari hesabına aktarıp 29.12.2006 tarihinde 10.219,00 YTL ve 04.01.2007 tarihinde 34.960,00 YTL olarak çektiğini, davalının çekilen ihtara rağmen parayı iade etmediğini ileri sürerek,

44.850 YTL'nin sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği 29.12.2006 ve 04.01.2007 tarihlerinden itibaren %100 temerrüt faiz oranı üzerinden faiz işletilmesi suretiyle BSMV ve KKDF ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, faiz isteminin ve faiz oranına ilişkin talebin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının hesabına 130,00 YTL maksi puan yerine 44.850,00 YTL fazlasıyla toplam 44.980,00 YTL maksi puan yatırıldığı ve bu miktarın davalı tarafından alındığının sabit olduğu, ödemenin haklı bir sebebe dayanmadığı,

29.12.2006 ve 04.01.2007 tarihlerinden itibaren çekilen tutarlara faiz yürütülmesi gerektiği, davacı bankanın %100 oranındaki temerrüt faiz oranı yerinde olmayıp, ilişkinin kapsamı ve davacının sıfatı dikkate alınarak bu miktarlara avans faizi yürütülmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulü ile 10.219,00YTL’nin 29.12.2006 tarihinden itibaren ve 34.631,00 YTL’nin 04.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faiz oranına yönelik fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.