Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7654 K.2011/559

Taraflar arasında görülen davada Adana 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.04.2008 tarih ve 2006/292 - 2008/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının halen maliki bulunduğu kültür varlığı niteliğindeki yapının rölöve projesini dava dışı önceki malikin isteği üzerine müvekkilinin hazırladığını, bu projenin eser niteliğinde bulunduğu, davalının bu projeyi restitüsyon ve restorasyon çalışmalarında müvekkilinden izinsiz kullandığını, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, 4.500.000.000.-TL rölöve proje bedelinin, 8.000.000.000.-TL manevi tazminatın, ıslah dilekçesi ile 8.277.088.950.-TL projenin kullanım bedelinin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, binanın satın alınmasıyla birlikte projenin de bina ile birlikte müvekkiline geçtiğini, müvekkilinin eser sözleşmesinin tarafı olmadığını savunarak, davanın husumet ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu binanın rölöve projesinin davacı tarafından çizildiği, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından 29.01.1992 tarihinde onaylandığı, dava konusu binanın 24.12.1998 tarihinde davalı bankaya satıldığı, davacının önceden hazırladığı rölöve projesi esas alınarak davalı tarafından dava dışı mimar Mahir K.Gürçel’e restitüsyon ve restorasyon projesi hazırlatılıp ilgili idareye onaylatıldığı, rölöve projesi olmadan bu iki projenin hazırlanamayacağı, bu çalışmaların taşınmaz maliki davalının talimatı ile yapıldığı, davacının rızası alınmadan projesinden restitüsyon ve restorasyon çalışması yapılamayacağı, restitüsyon

ve restorasyon projelerinin onay tarihi 30.04.1999 olduğu için projelerin yapım yılının 1999 yılı olduğu, Mimarlar Odası’nın yazısına göre 1999 yılı rayiç değerinin 4.654,12 YTL, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından belirlenen proje asgari ücretinin 6.812,14 YTL olduğu, Mimarlar Odası tarafından belirlenen asgari proje bedelinin uygulanmasının olaya uygun bulunduğu, davacı manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de FSEK’nun 14. ve 16.maddelerindeki düzenlemeler kapsamında manevi haklarının ihlal edildiğinin tespit edilemediği, davalının husumet itirazının yerinde olmadığı,

projelerin kullanıldığı tarihte davalı banka taşınmazın maliki olduğu için sorumlu olduğu gerekçesiyle maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 4.654,11 YTL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.