Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8029 K.2011/544

Taraflar arasında görülen davada Adana Tüketici Mahkemesi’nce verilen 2.02.2009 tarih ve 2008/280-2009/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan emekli maaşı hesabından 06.10.2007 tarihinde bankamatik kartı ile ATM cihazından maaşını çekmek isterken kartın cihaz tarafından alıkonulduğunu, ekranda kartın bloke olduğu ve bildirilen numaranın aranması için uyarı yazısı çıktığını, bildirilen telefonu aradığında hesaptaki paranın tanımadığı kişilerce kısa süre içinde çekildiğini öğrendiğini, gerekli önlemleri almayan davalı bankanın sorumlu olmasına rağmen zararını tazmin etmediğini ileri sürerek, 3.155,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının banka kartına ait şifreyi korumaması nedeniyle olayın meydana geldiğini, üçüncü kişilerce davacı şifresinin öğrenilmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının ATM cihazından maaş hesabını kontrol ederken ATM cihazında alıkonulan kartın üçüncü kişiler tarafından ele geçirilerek kullanılmasında davacının kusuru bulunmadığı, sorumluluğun gerekli önlemleri almayan davalıda olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3,155 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının maaş hesabından, ATM cihazına yerleştirilen düzenekle elde edilen banka kartı ve bilgileri ile üçüncü kişilerce çekilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlığa konu paranın çekildiği hesap maaş hesabı olup, olayda tüketici işlemi bulunmadığından 5464 sayılı Kanun’un 44/1. maddesinin uygulama alanı da bulunmamaktadır. T.T.K.'nun 4/6.

Maddesi uyarınca bankalar ve ödünç para verme işleri kanunlarında tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. O halde, mahkemece uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklanmaması nedeniyle davanın genel mahkemelerce çözümlenmesi gerektiği göz önünde bulundurularak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şu aşamada gerek görülmemiştir.