Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8696 K.2010/4983

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2008 tarih ve 2007/418-2008/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin çocuklarının davalının Zorunlu Mali Surumluluk Sigortacısı olduğu minübüste yolculuk yaptıkları sırada meydana gelen tek yanlı trafik kazasında vefat ettiklerini, davacıların destekleriden mahrum kaldıklarını ileri sürerek, şimdilik toplam 100.000,00 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile istemini 314.510,90 TL'na çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, sigortalı araç sürücüsünün olayda tam kusurlu olduğu, istenebilecek destekten yoksun kalma tazminatının 314.510,90 TL olduğu ve davalının başvuru tarihi olan 07.09.2007 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile anılan meblağın 07.09.2007 tarihinden itibaren temerrüt faziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, 2918 sayılı Yasa'nın 98 nci maddesi uyarınca davalının ihbarın yapılmasından itibaren 8 iş günü içinde temerrüde düşeceği nazara alınarak 19.09.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmek gerekirken, anılan husus nazara alınmadan ihbar tarihi olan 07.09.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden H.U....nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.