Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8717 K.2011/2621

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2008 tarih ve 2006/666 - 2008/700 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdindeki hesabına, repo oranlarının kendisine bildirilmesi ve oranların uygun olması şartı ile başka bir aracı kurumdan para aktarmayı düşündüğünü telefon ile ilettiğini ve piyasanın çok karışık olduğu yanıtı alması üzerine 300.000,00 TL’lık para transferini yapmaktan vazgeçip bu iradesini yine telefon ile davalıya bildirmesine rağmen işlemin gerçekleştirilerek müvekkilinin hesabından 13.335,00 TL faiz kesintisi yapıldığını, ayrıca davalı nezdinde bulunan hesabındaki 100.000,00 TL’nın yazılı talimata rağmen başka bir aracı kuruma aktarılmaması nedeniyle faiz kaybına uğradığını ileri sürerek,

13.335,00 TL faiz kesinti tutarı ve fazlası saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL faiz kaybının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki repo-ters repo çerçeve anlaşması ve aracı kurumların uygulaması gereğince para girişleri için sözlü, çıkışları için yazılı talimat gerektiğini, buna göre davacının telefon talimatı ile 318.055,00 TL’nın fiilen hesaba girmeden İMKB repo piyasasında satıldığını, davacının hesabına aktaracağını bildirdiği bu tutardan sadece 18.055,00 TL’nı hesaba gönderdiğini, 300.000,00 TL açık için sözleşmenin 13. maddesi gereğince kredili menkul kıymet işlemlerine uygulanan faizin 2 katı tutarında temerrüt faizi uygulandığını, aynı hesapta bulunan 100.000,00 TL’nın çıkışının ise yazılı talimat üzerine yerine getirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce, 300.000,00 TL’nın repo yapılmasına ilişkin davacının sözlü talimatının bulunduğu, aksinin HUMK’nun 290. maddesi gereğince aynı güçte bir delil ile kanıtlanamadığı, bu durumda sözleşmenin 2/1. maddesine uygun olarak sözlü emir üzerine aracı kurumca işlem yapıldığının kabulü gerektiği, ancak davacının diğer talebi olan faiz kaybı açısından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, faiz kesintisinin istirdadına ilişkin talebin reddine ve diğer talep olan paranın geç transferi nedeniyle uğranılan zarar olarak 451,50 TL’nın davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemeye göre, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar temyiz edilmiştir Ancak, HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre miktar veya değeri 1.250,00 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 27.11.2008 hüküm tarihi itibariyle kesindir.

Bu durumda, davada 451,50 TL için kısmi kabul kararı verilmesi nedeniyle anılan madde hükmüne göre bu tutar temyiz sınırının altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede ise; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.