Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9220 K.2011/2007

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/01/2009 tarih ve 2008/241-2009/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ÇEAŞ’nin hissedarı olup dağıtacağı açıklanan 2002 yılına ait temettünün ikinci taksidi olan 1.125.397,50 TL ve 12.06.2003 tarihinden sonra elde ettiği karın müvekkiline ödemediğini ileri sürerek, toplam 10.503.712,20 TL’nin yasal faizi ile davalılardan tahsiline, dava harç ve masraflarının fazla olması nedeni ile harç ve masraflardan muaf tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 26.06.2008 tarihli tensibin 1 nolu ara kararı ile davacı adına kayıtlı menkul, gayrimenkul ve hisse senedi bulunduğu bildirilip davacı tarafından vekil tutulduğundan davacının HUMK’nun 465/1 maddesinde belirtilen koşulları taşımaması nedeni ile adli yardım talebinin reddine karar verildiği,

davacı vekiline dava açılırken ödenmesi gereken toplam 141.839,30 TL harcı ilk duruşmanın bırakıldığı 23.09.2008 tarihine kadar yatırması aksi takdirde müteakip işlemlere devam edilmeyerek HUMK’nun 409.maddesi uyarınca işlem yapılacağına dair ihtarlı davetiyenin 29.07.2008 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen duruşma tarihi itibari ile harç yatırılmadığından HUMK’nun 409.maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği gerekçesiyle yasal üç aylık süre içinde harç ödenerek dava yenilenmediğinden HUMK'nun 409/5. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.