Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9248 K.2011/2016

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2008 tarih ve 2006/220-2008/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "Nimet" markasının müvekkili adına 1998 yılında 29 ve 30. sınıflar için tescil edildiğini, bu marka ile Bim, Migros gibi büyük marketlere satış yaptığını, davalının "Nimet + şekil" markasının tescili için TPE'ye başvuru yaptığını, her iki markanın fonetik açıdan aynı olduğunu ve ürün gruplarının aynı olması nedeniyle iltibasa yol açtığını, TPE'ye yapılan itirazın kısmen kabul edilerek 30. sınıftaki mallar ile 43.01 alt grubundaki mallara yönelik kısmen iptal kararı verildiğini ileri sürerek TPE YİDK'nun kısmi red kararının iptaline, davalı adına tescilli markanın sicilden terkinine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalının "Nimet 1952 + şekil" markasını 29, 30 ve 43. sınıflarda tescili için başvuruda bulunduğunu, davacı tarafından yapılan itiraz üzerine kısmen kabul kararı verilerek 43.02 ve 43.03. alt gruplar yönünden tescil işlemlerine devam edildiğini, davacının markasının 29 ve 30. sınıfa giren bazı mallar açısından tescilli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, her iki markanın benzer olduğunu, ancak kullanılan emtialar yönünden farklı olduğunu, davacıya ait markanın tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvurusunun eksik belgeler tamamlanmadığı için işlemden kaldırıldığı, davacının itirazı üzerine çıkarılmayan 43.02 ve 43.03 alt grubunda yer alan geçici konaklama hizmetleri, bakım hizmetleri, huzurevi hizmetleri, gündüz bakımı hizmetlerinin davacıya ait 29 ve 30. sınıflardaki gıda hizmetlerinden farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.