Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9335 K.2011/3306

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2009 tarih ve 2006/829-2009/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma poliçesiyle sigortalı emtianın İtalya’ya taşınmak üzere davalıya teslim edildiğini, ancak sigortalı emtianın taşıma sırasında kaybolduğunu, meydana gelen zarar nedeniyle müvekkili tarafından sigortalıya 8.111,00 YTL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, sözkonusu miktarın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı olarak gösterilen Alitalia Havayolları’nın İstanbul’da bağlı adresi olduğundan bu şirket adına doğrudan dava açılmasının mümkün bulunması nedeniyle müvekkili şirkete izafeten dahi olsa dava yöneltilemeyeceğini, bundan dolayı davanın öncelikle husumet yönünden reddinin gerektiğini, esasa ilişkin olarak da malların kayıp olduğu iddiasının gerçek dışı bulunduğunu, malların sigortalının alıcısı tarafından teslim alınmadığını, bu nedenle davacı tarafından istenilen kayba ilişkin tazminatın haksız olduğunu savunarak, davanın esas yönünden de reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, acente sıfatını taşıyan davalıya karşı açılan davada herhangi bir hukuka aykırılığın olmadığı, Sertrans Ltd.Şti. tarafından davacının sigortalısına gönderilen 09.03.2006 tarihli yazıda taşımaya konu emtianın kaybolduğunun kabul edildiği, bu durumda Varşova Konvansiyonu 13/3 ncü maddesi kapsamında ziya nedeniyle tazminat isteminin taşıyıcıya yöneltilmesinin mümkün olduğu, meydana gelen zararın poliçe kapsamında bulunduğu,

hava taşıması sırasında kaybolan emtia nedeniyle taşıyıcının sorumlu olduğu miktarın anılan Konvansiyon’un Montreal Protokolü ile değişik 22 nci maddesinde düzenlenen sınırlı sorumluluk ilkesi gereğince tespit edilen 6.791,56 TL ile sınırlı bulunması nedeniyle bu miktarın davalı taşıyıcıya rücu edilebileceği gerekçesiyle davanın anılan miktar üzerinden kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.