Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/960 K.2010/6786

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.06.2008 tarih ve 2008/78-2008/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bandırma Şubesinde Temmuz 2001’de 10.000.000.000.-TL'lik mevduat hesabı açtırdığını, ancak Aralık 2002’de bankaya gittiğinde hesapta para olmadığını öğrendiğini, oysa müvekkilinin para çekmediğini ileri sürerek, anılan meblağın mevduat faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talimatı üzerine hesabın davacının eşi tarafından kapatıldığını ve kusurlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalının hesaptaki parayı davacının talimatı olmadan eşine ödediği, davacının hesap cüzdanını muhafaza etmemesi dolayısıyla %30 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.000.00 YTL asıl alacak ve 5.369.00 YTL işlemiş akdi faiz olmak üzere toplam 12.369.00 YTL’nin davalıdan tahsiline, ana paraya ilişkin kısma dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.