Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9827 K.2011/2303

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2009 tarih ve 2006/592-2009/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketince hırsızlık teminatı içerir işyeri sigorta poliçesiyle sigortalanan müvekkiline ait işyerinde 18.02.2006 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle oluşan zararın davalı tarafından ödenmemsinin yasal dayanağının bulunmadığını, davalının 8.436,00 TL ödeme teklifinde bulunduğunu ancak müvekkilinin bunu kabul etmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı olarak 6.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08.04.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 74.018,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, poliçe özel şartları uyarınca zarar miktarını hakem bilirkişi tarafından belirlenmesinin gerektiğini ve ıslah edilen kısım için zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, riziko sonrası alacağın muacceliyet tarihi olan24.05.2006 tarihi itibariyle ıslah edilen kısım için iki yıllık zamanaşımı süresini dolduğu ancak dava dilekçesindeki talebi aşan ve davalının ödeme vaadinde bulunduğu miktar arasındaki fark açısından ıslahın geçerli olduğu, bu miktar için BK 133/1 ve 135/2 uyarınca on yıllık zamanaşımının geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.436,00 TL’nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.