Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10018 K.2012/1891

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2009 tarih ve 2009/215 - 2009/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “sateks+şekil” ibaresini 9, 12, 20, 35, 36 ve 37. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, başvurusunun davalı şirketlere ait olan tescilli “sateks sakarya”, “sateks+şekil” ve “satek teknolojik tesisat sistemleri+şekil” ibareli markalar ile benzer olduğu gerekçesiyle 35. ve 37. sınıflar yönünden reddedildiğini, bu kararın usul ve yasaya uygun olmadığını, zira “sateks” ibaresini müvekkilinin uzun yıllardır kullandığını, bu ibareyi taşıyan tescilli markaları olduğu gibi unvanında da aynı ibarenin bulunduğunu,

davalı şirketlerin markaları ile tescili istenen ibarenin reddedilen sınıflar açısından karıştırılması ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2009-M-2411 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... Sakarya Tekstil Ürünleri Brode ve Boyama Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili, müvekkili adına tescilli olan markalar ile başvuru konusu işaretin aynı olduğunu iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvurusunun TPE tarafından 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca resen reddedildiği, davalı şirketlerin söz konusu başvuruya bir itirazlarının olmadığı, bu nedenle davalı şirketlere husumet yöneltilemeyeceği, başvuru konusu işaret ile redde dayanak yapılan markalar arasında görsel ve sescil olarak iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunduğu, başvuru kapsamında reddedilen 35. ve 37. sınıf hizmetlerin redde dayanak markaların kapsamında aynen yer aldığı,

bunun yanında aynı işyerlerinde sunulmaları, benzer yararlanıcı çevrelerine hitap etmeleri, birbirleriyle rekabet etme ve birbirlerini tamamlama işlevlerinin bulunması, mal ve hizmetlerin sınıflandırılmasına ilişkin tebliğde aynı sınıfın aynı alt grubunda bulunmaları ile işletmesel bağlantı kurulması ihtimali gibi kriterler dikkate alındığında aynı tür olarak nitelendirilmelerinde zorunluluk olduğu,

556 sayılı KHK'nin 7. maddesinde 2004 yılında yapılan değişiklikle artık kullanımla ayırt edicilik kazanmış markaların dahi, redde mesnet marka terkin edilmeden tescil edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı şirketler hakkındaki davanın husumetten, davalı TPE hakkındaki davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.