Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10053 K.2011/17746

Hasımız olarak görülen davada Adana Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.05.2010 tarih ve 2010/164-2010/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, evinde meydana gelen hırsızlık neticesinde tüm ticari defterlerinin, faturaların ve vergiye esas her türlü belgenin zayi olduğunu ileri sürerek, anılan defterler ve belgeler için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosyadaki belgelere göre, emsal Yargıtay kararlarına göre zayi belgesi verilmesi talebinin münhasıran tacir sıfatını haiz olanlara ait bir hak olduğu, esnafın zayi belgesi verilmesini isteyemeyeceği, yine işletme defteri için beyanname vermemiş olan kimseye TTK' nun 68/son maddesi gereğince zayi belgesi verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.