KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10065 E., 2011/16140 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2009 tarih ve 2007/339-2009/669 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı bankada bulunan müvekkilleri hesabındaki paranın internet korsanları tarafından çalındığını, olaya davalının gerekli önlemleri almamasının neden olduğunu ileri sürerek, 14.100- YTL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ile katılma yolu ile davacılar vekili temyiz etmiştir.
1- Davalı vekilinin temyiz dilekçesi, davacılar vekiline 08.03.2010 günü tebliğ edilmiş olup, hüküm aynı davacı vekili tarafından HUMK'nun 433.ncü maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 04.05.2010 günü temyiz defterine kaydı yapılarak, katılma yolu ile temyiz edilmiştir. 01.03.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında bu gibi hallerde Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davacılar vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4 ncü maddesi uyurasınca reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin temyizine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10065, K. 2011/16140, 30 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama