Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10420 K.2012/1513

Taraflar arasında görülen davada Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2010 tarih ve 2009/333-2010/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı banka şubesinde bulunan hesabına yatırılan paranın talep etmesine rağmen davalı banka tarafından kendisine ödenmediğini, banka yetkililerinden hesap üzerinde şerh bulunduğunu öğrendiğini, bankadan aldığı kredi karşılığında maaşından da kesinti yapıldığını ve bu durumun mağduriyetine yol açtığını ileri sürerek, söz konusu hesaptaki paranın kendisine ödenmesine ve hesap üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirttiği hesabın Edirne Şubesi'ne ait olmadığını, bu hesabın Maslak Şubesi'ne ait bulunduğunu, hesapta para olduğu iddiasının asılsız olduğunu, davacının kredi borcunu ödememek için her yola başvurduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın Edirne Şubesi'nde yalnızca tüketici kredisine ilişkin hesaplarının bulunduğu, davacının talebine dayanak olarak gösterdiği hesap cüzdanındaki rakamın hesapta bulunan meblağı göstermediği, bu rakamın hesap numarasına ilişkin olduğu, davacının cüzdan kapağındaki rakamı hesaptaki para olarak algıladığı, davalı nezdinde davacıya ait paranın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.