Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10512 K.2012/14223

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2009/178-2010/45 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili Av. Bekir Şakır dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin " Bafra Eriş Lame + Şekil " ibareli ve 30. sınıf emteaları içeren marka tescil başvurusunun, davalı şirketin " Eriş Un", " Erişler " ve " Eriş Flour Mills" markalarına dayalı itirazı sonucunda, diğer davalı TPE'nce "her türlü un, irmik, nişasta, hububat (tahıl) ve mamülleri ile makarnalar, mantı ve erişteler" emteaları yönünden kısmen reddedildiğini, oysa tarafların markaları arasında bir benzerliğin bulunmadığı gibi müvekkili ile davalı şirket ortaklarının kardeş iken 2000 yılında ayrıldıklarını,

davacı şirket kurucusu Celal Eriş'in Bafra'daki un fabrikasını alıp 18.04.2000 tarihinde "Eriş" markasını adına tescil ettirdiğini, bunun üzerine davalı şirketin yargı yoluna başvurduğunu, müvekkilerinin soy isimlerini kullandığını ve "Eriş" markasının tanınması konusunda pay sahibi olduğunu ileri sürerek, davalı TPE-YİDK'nun 2009/M-1359 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı şirketin 03/03/1976 tarihinde tescil edildiği, faaliyet konuları arasında "un değirmenleri kurmak, işletmek, hammadde ve mamüllerini alıp satmak" konularının da yer aldığı, ortaklığın tarafların babası Ali Eriş'çe yönetilirken 2000 yılında çocuklarının ayrı şirketler kurmayı tercih ettiği ve davacı şirketin kurulduğu, davacı şirketin "Bafra Eriş Un Yem Gıda San. ve Tic.

A.Ş.+ Şekil" markasını tescil ettirdiği, ancak İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 22/09/2005 tarihli kararı ile markanın işbu davanın konusu emtealar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilip kararın kesinleştiği, ayrıca davacı şirket unvanındaki "Eriş" ibaresinin de terkinine karar verildiği, yine davacı şirketin "Eriş" ibaresi üzerinde kendilerinin de hak sahibi olduğu vakıasına dayanarak açtığı davanın reddedildiği, dava konusu marka tescil başvurusunda da "Eriş" ibaresinin asıl ve ayırt edici unsur içinde yer aldığı,

oysa bu ibare üzerinde reddedilen mallar bakımından markasal kullanım önceliğinin kesinleşmiş yargı kararları ile sabit hale geldiği, davacının anılan ibareye bir kısım ilaveler yaparak aynı mallar için yeniden marka tescil başvurusunda bulunmasının iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.