KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10552 E., 2012/2688 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Vekili
- Av. ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2010 tarih ve 2007/234-2010/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 16.10.2006 tarihinde hesaplarını kontrol için internet yoluyla banka hesabına baktığında, 13.10.2006 tarihinde, 2.880,00 TL, 2.840,00 TL, 3.427,00 TL ve 5.230,00 TL olmak üzere 4 ayrı işlem ile toplam 14.377,00 TL parasının ... isimli bir kişiye aktarıldığını, ek güvenlik tedbirleri almayan bankanın kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 14.377,00 TL tazminatın 17.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sistem güvenliğinin sağlanmamasından kaynaklanan zararın sorumluluğunun bankaya ait olduğu ve sözleşmelere konulacak hükümlerle bu sorumluluktan kurtulmalarının mümkün bulunmadığı, gerekçesi ile 14.377,00 TL'nin dava tarihi olan 10.05.2007 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
27/02/2012 - S.C
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10552, K. 2012/2688, 24 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama