KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10577 E., 2012/2991 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2010 tarih ve 2008/301 - 2010/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1996 yılında ticaret siciline tescil edilerek ticari faaliyete başladığını, davalı şirketin ise 1997 yılında ticaret siciline tescil edilerek faaliyetine başladığını, Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen kararıyla davalı şirketin “... şekil” markasını kullanmasının iptaline karar verildiğini bildirerek davalının ticaret unvanında “...” ismini kullanması nedeniyle vaki tecavüzün menine, davalının “...” isminin iptali ile kayıttan silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin adına tescilli ticaret unvanını kullanmasının haksız rekabet oluşturmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, aradan çok uzun süre geçtikten sonra açılan davanın hakkın sınırları dışına çıkarak yaratılan mal varlığı değerinin yok olması sonucuna yol açabileceği, bu durumda hak sahibinin bu hakkının MK'nun 2. maddesi kapsamında himaye görmeyeceği, davacının sessiz kalmasından ötürü dava hakkını kaybettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10577, K. 2012/2991, 1 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama