Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1083 K.2010/2224

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 23.Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.11.2009 tarih ve 2009/51-2009/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Bugsaş vekili ile katılma yoluyla da davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının %100 görme özürlü olup, Yargıtay ana bina telefon santralinde memur olarak çalıştığını, Körler Derneği’nden evine gitmek üzere davalıların maliki ve işleticisi olduğu Ankaray Kurtuluş İstasyonu’na indiğini, ters istikametten gelen tren sesini duyup, kendi bineceği tren sanarak yöneldiğinde platformda aşağıya raylar üzerine düştüğünü, ayakta ya da beyaz bastonla kolaylıkla fark edilecek bir güvenlik önleminin ve ayrıca peronda güvenlik görevlisinin bulunmadığını, uyarıcı işaretlerin konulmadığını, sağ topuğundaki parçalı kırık nedeniyle 71 gün özel bakıcı yardımı aldığını, psikolojik travma geçirdiğini, bakıcı,

ulaşım, malzeme gideri ve maaştan yapılan kesinti olarak 2.420,00 YTL zararı olduğunu belirterek şimdilik 1.000 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde Ankaray işletmesinin mülkiyeti EGO Genel Müdürlüğü’ne ait ise de işletilmesinin ve işletmeden doğan sorumluluğun BUGSAŞ’a devredilmiş olduğundan davalı EGO hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı BUGSAŞ hakkında açılan davanın bu davalının %30 kusurlu olması nedeniyle kısmen kabulü ile 570 TL maddi tazminat ile 3.000 TL manevi tazminatın 06.04.2006 tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazla taleplerin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı BUGSAŞ vekili, katılma yoluyla da davacı vekili temyiz etmişlerdir.

1- Mahkemenin, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davalı EGO Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine dair kararını davacı vekili süresi içinde temyiz etmemiş, davalı Bugsaş A.Ş. vekilinin Bugsaş A.Ş.’nin tazminatla sorumlu tutulmasına dair kısmen kabul kararını temyiz etmesi üzerine, katılma yoluyla temyiz isteminde bulunan davacı vekili, Bugsaş A.Ş. hakkındaki kısmen kabul kararını temyiz ettiği gibi, EGO hakkındaki husumetten ret kararını da temyiz etmiştir.

HUMK 433/2. maddesinde düzenlenen katılma yoluyla temyizde, hüküm, ancak temyiz edene muzaf olarak temyiz edilebilir. (Bkz:B.Kuru HUMK 2001. 5 alt syf – 4606, 4607-Y.11 HD’nin 23.02.1989 1087/1056 s. Kararı) Bu nedenle Bugsaş A.Ş.’nin temyizine cevaben hükmü katılma yoluyla temyiz eden davacı vekilinin davalı EGO’ya yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin katılma yoluyla davalı Bugsaş A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.