Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10899 K.2011/2503

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.05.2010 tarih ve 2010/325-2010/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye'de Little Ceasers sisteminin benimsenmesi ve yaygınlaştırılması için lisans verme hak ve yetkisine sahip olduğunu, bu hak ve yetkisine dayalı olarak davalı şirketle "Little Caesars" marka ve lisansı altında ticari faaliyette bulunması için işletme lisans anlaşması yapıldığını, davalının işletme lisansı anlaşmasını feshettiğini, ancak işletmeleri hala tahliye ve teslim etmediğini, işletme lisansı anlaşmasının sona erme maddesinde lisansın ihlali sebebiyle sona erdirilmesi üzerine davacının işletmenin devamını temin amacıyla restorana girmek ve onun zilyetliğini devralmak hakkına sahip olacağını,

engellenen her gün için işletmecinin 1.000 Euro tutarında bir meblağın davacıya ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davalıların davaya konu cezai şart alacağından sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000 EURO'nun davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın taraflar arasında imzalanan 08.01.2007 tarihli işletme lisans (franchise) sözleşmesine dayalı olarak açıldığı, bu sözleşmede franchise veren kendisine ait olan üretim işletme ve pazarlama sistemini bir başka ifadeyle bu sistemi oluşturan marka, işletme adı, mal veya hizmetleri tanıtıcı diğer işaretleri, üretim, işletme ve pazarlama alanına sahip olunan sırlar veya bilgi ve tecrübeleri ve benzeri fikri ve sınai unsurları franchise alana kullandırma borcu altına gireceği, franchise sözleşmesinin temelini franchise verenin kendisine ait olan fikri ve sınai haklarını kullandırması oluşturduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dava dosyasının İstanbul Nöbetçi Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.