Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1100 K.2011/10231

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2009 tarih ve 2008/2429 - 2009/2436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan sözleşme ile davalının temizlik işlerini üstlendiğini, davalının ... isimli işçisini işten çıkarması sonucunda adı geçen işçinin açtığı işe iade davasının kabul kararı ile sonuçlanıp kesinleştiğini ve müvekkilinin işçiye 3.604,50 TL ödemek durumunda kaldığını, taraflar arasında yapılan sözleşme gereğince her türlü işçilik ücret ve tazminatlarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 3.604,50 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işçinin iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiği ve taraflar arasındaki sözleşme gereğince davacı tarafından ödenen tazminatın davalıdan istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.604 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece davanın kabulüne karar verilip taraflar arasındaki uyuşmazlığın ticari iş mahiyetinde olduğu göz önüne alınmaksızın hüküm altına alınan alacağa yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.