Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11390 K.2010/13147

Taraflar arasında görülen davada Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2007 gün ve 2005/399 - 2007/363 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.04.2010 gün ve 2008/13034 - 2010/4520 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Pasiner End. Tes. San. Tic. AŞ. ile yaptığı sözleşme gereğince anılan firmaya davalı bankanın 14.05.2004 tarihli, 30.12.2004 vadeli, ve 80.000 YTL bedelli teminat mektubunu verdiğini, adı geçen şirketten alacakları bulunduğunu, davalının teminat mektubu bedelinin tazmini taleplerini kabul etmediğini ileri sürerek, 80.000 YTL’nin 22.04.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektubunun vadesinin 30.12.2004 tarihi olduğunu, davacının bu tarihe kadar tazmin talebinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.942,21 YTL’nin 07.10.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 26.04.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili, davalı banka tarafından düzenlenen teminat mektup bedelinin tahsilini istemiştir. Muhatabı davacı Çimsa A.Ş. olan ve davalı banka tarafından keşide edilen 14.05.2004 tarihli 80.000.000.000 TL bedelli teminat mektubunda “30.12.2004 tarihine kadar geçerli olduğu” yazılıdır.

Davaya konu edilen ve vadeli olarak düzenlenen teminat mektubunda “vade içerisinde bankaya başvurma” koşulu getirilmediği için, teminat mektubu ile teminat altına alınan rizikonun vade tarihine kadar gerçekleşmesi şartı ile vade tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde davacının davalı bankaya başvurma hakkı bulunmaktadır. Teminat mektubunda, lehtar Pasiner Endüstriyel Tesisleri San. ve Tic.

A.Ş. ile muhatap Çimsa A.Ş. arasındaki satım sözleşmesinden doğan riziko teminat altına alınmış olup, Pasiner Endüstriyel Tesisleri San ve Tic. A.Ş. ile Çimsa A.Ş. arasındaki 05.05.2004 tarihli hazır beton satış sözleşmesinin 3/d maddesi “alıcının keşide ederek verdiği çeklerin veya senetlerin gününde ödenmemesi ve ihbara rağmen ödeme yapılmaması halinde, alıcının bu sözleşmeden doğan bütün borçları muaccel hale gelir.

Alıcı tarafından verilen çek ve senetlerin karşılıksız çıkması halinde aylık %4 vade farkı uygulanır. Alıcı vadesi geçmemiş borçları, vade farkları ile birlikte toplam borcunu ihbara rağmen 20 gün içinde ödemediği takdirde alıcı almış olduğu teminat mektubunu nakde çevirir.” hükmünü içermektedir. Anılan sözleşme hükmü gereğince davacı tarafından teminat mektup bedelinin nakde çevrilmesi için davalı bankadan bir talepte bulunmadan önce Pasiner Endüstriyel Tesisleri San. ve Tic.

A.Ş’ne karşı 20 gün süreli ihtarname keşide edildiği iddia ve ispat edilmemiştir. Teminat mektubunda yazılı 30.12.2004 vade tarihine kadar gerçekleşen riskin de 1.942.205.560 TL tutarında olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 26.04.2010 tarih ve 2008/13034 E, 2010/4520 K sayılı kararının (2) numaralı bendinin kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.