Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11413 K.2010/13045

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2006 gün ve 2005/329-2006/797 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.04.2010 gün ve 2010/4513-2010/4449 sayılı kararı aleyhinde davacı ve davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı bulunduğu davalı kooperatifin ortaklarına gerçek maliyetin iki yüz katı para topladığı halde eksik ve kusurlu işyeri teslim ettiğini, bu konuları gündeme getiren müvekkilinin inşaat gideri borcu olmadığı halde gerçekte kiracının ödemesi gereken işletme aidatı borcu sebebiyle 18. Blok 10 No’lu işyeri ortaklığından ihraç edildiğini, ihraç kararından sonra 2003 yılında devir yoluyla aldığı aynı blok 6 No’lu işyerinden de aynı şekilde ikinci kez ihraç edildiğini, 10 No’lu işyeri için aldığı kiranın 01.06.2003 tarihinden itibaren davalı kooperatife ödendiğini ileri sürerek,

asıl davada 6 ve 10 No’lu iş yeri ortaklıkları için alınan ihraç kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitini, 01.06.2003 tarihinden itibaren el konulan kira gelirinin faiziyle birlikte davalı kooperatiften tahsilini, yasaya aykırı ihraç kararlarıyla ve kira gelirine el konulmasıyla maddi ve manevi anlamda mağdur edildiğinden,

Kooperatifler Kanunu’nun 62. ve TTK’nun 336. maddeleri uyarınca (50.000.000.000.-) TL tazminatın davalı kooperatif yöneticilerinden, bu mümkün olmazsa davalı kooperatiften tahsili ile müvekkiline ödenmesini istemiş, daha sonra sunduğu 02.05.2006 tarihli açıklama dilekçesiyle 10 No’lu işyeri için talep ettiği kira gelirinin (61.200) YTL olduğunu bildirmiş, bu dava ile birleşen davada ise 6 No’lu işyerini eski ortağın tüm borcunu 19.08.2003 tarihinde ödemek suretiyle 10.09.2003 tarihinde devraldığını,

eski malikin 01.07.2002 – 30.08.2003 tarihleri arasındaki aidat borucunun (1,710) YTL olduğu halde kooperatifin kendisinden (4.875) YTL tahsil ettiğini, kiracısından da yasal dayanağı olmadığı halde (500)YTL işgaliye bedeli tahsil edildiğini, kiracısının da bu bedeli kira parasından düştüğünü ileri sürerek, 6 No’lu iş yeri için ortaklığının tespitini, fazladan ödenen toplam (3.665) YTL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini yine (10.000) YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz edilen karar Dairemizin 26.04.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle bozulmuştur. Davacı ve davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.